آن‌كه عوض را باور كند در بخشش جوانمرد بود . * لا يجتمع الشح و الايمان فى قلب العبد ابدا . « 1 » آز و ايمان هرگز كنار هم در قلب بنده‌اى قرار نمىگيرند . * ثلاث مهلكات : شح مطاع و هوى متبع و اعجاب المرء بنفسه . « 2 » سه چيز هلاك كننده‌اند : آزى فرمانبردارى شده و هوسى پيروى شده و خودپسندى مرد از خود . * البخل عار و الجبن منقصة و الفقر يخرس الفطن عن حجته و المقل غريب فى بلدته . « 3 » بخل ننگ است و ترس نقصان و درويشى كند كننده ( زبان ) زيرك در برهان ( است ) و تنگدست بيگانه در ديار خود ( است ) . * ان البخيل يعيش فى الدنيا عيش الفقراء و يحاسب فى الآخره حساب الأغنياء . « 4 » همانا بخيل در دنيا مانند فقيران زندگى مىكند و در قيامت چون توانگران به حسابش رسيدگى كنند .

--> ( 1 ) - الفردوس بمأثور الخطاب : 5 / 155 ح 7800 ، فيض القدير : 3 / 125 ، كشف الخفاء : 2 / 499 ح 3109 ، مسند احمد : 2 / 441 ، مسند ابى داود : 323 ، المصنف ابن ابى شيبه : 4 / 588 ح 178 ، المعجم الاوسط : 6 / 87 ، كنز العمال : 3 / 453 ح 7411 و 7413 و 7414 ، ميزان الاعتدال : 2 / 413 ح 4287 . ( 2 ) - سبل الاسلام : 4 / 184 ، الخصال : 84 ح 11 ، مجمع الزوائد : 5 / 239 ، المصنف عبد الرزاق : 11 / 304 ح 20606 ، المصنف كوفى : 8 / 666 ح 118 ، المعجم الاوسط : 5 / 328 ، مسند الشهاب : 1 / 214 ح 325 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد : 18 / 392 . ( 3 ) - نهج البلاغه : همان ، حكمت 3 . ( 4 ) - همان ، حكمت 126 .